'Ik ben niet meer stil'

Tiener met TOS

Bouchra (16) was érg stil op school. Contact maken lukte niet goed door haar taalontwikkelingsstoornis (TOS). Daarom ging ze een paar maanden naar de groepsbehandeling in Groningen. “Ik voel mij nu geen watje meer. Ik zeg gewoon wat ik denk en vind.”

Bang op school

“Op school was het een beetje zwaar. Ik was heel stil door mijn taalprobleem. Ik vond het moeilijk om vrienden en vriendinnen te maken, om contact te maken. Ik wilde wel veel zeggen, maar het lukte niet. Ik voelde mij daarom nergens bij horen en had veel faalangst. Ik was gewoon heel bang en dat vond ik zelf ook niet leuk."

Praten over TOS helpt

Daarom ging Bouchra naar een speciale behandelgroep in Groningen. “Dat was wennen, maar ik voelde mij wel snel thuis. Iedereen was aardig. Ik vond de begeleiders aardig en de sfeer fijn, het was rustig. De groep heeft mij geholpen. We deden spelletjes samen en hebben veel gepraat, ook over wat TOS is." 

Zeggen wat je voelt en denkt

"Ik weet nu beter hoe ik kan samenwerken en praten met anderen. Ik heb bijvoorbeeld geleerd hoe ik een gesprek zelf kan beginnen en eindigen. Dat waren mijn doelen. Die taalontwikkelingsstoornis heb ik nog wel, maar ik heb er nu minder last van. Ik ben niet meer zo stil en en ben stoerder. Ik voel mij gewoon geen watje meer, want ik zeg wat in mij opkomt en wat ik vind."

De naam in dit artikel is om privacyredenen gefingeerd.