Jan van Dijk overleden

Overlijden Jan van Dijk

De naam Jan van Dijk is onlosmakelijk verbonden aan het doofblindenonderwijs in Nederland (Sint-Michielsgestel) en in de hele wereld. Hij was de eerste buitengewoon hoogleraar Dovenpedagogiek in Nederland (1990).

Zijn hele leven had hij in dienst gesteld aan de opvoeding en ontwikkeling van het onderwijs aan kinderen met doofblindheid. Hij was ook de eerste leerkracht die les gaf aan doofblinde kinderen. In 1962 startte hij met het onderwijs aan vier kinderen, in het paviljoen St. Rafaël in Sint-Michielsgestel, de voorloper van school Kentalis Rafaël. Jan heeft in zijn 60-jarige loopbaan een grote nationale en internationale reputatie opgebouwd en was tot aan het najaar 2017 nog actief. Hij heeft voor zijn internationale bijdrage ook grote waardering gekregen, in de vorm van een aantal prijzen: “The Anne Sullivan Award” en “The Deaf Blind International’s Distinguished Service Award”.  

Met zijn overlijden kunnen we zeggen dat een icoon in ons vakgebied is overleden. Niet alleen op het gebied van doofblind, maar ook op het vlak van doof en slechthorend. Zijn naam is dan ook in één adem te noemen met namen als dr. Antoine van Uden en Prof. Bernard Tervoort. Ook beiden grondleggers van het onderwijs van Kentalis.

Grondlegger op vele gebieden

Jan was ook de grondlegger van het onderwijs aan dove kinderen met leerproblemen (locatie ‘Eikenheuvel’ in Vught, uiteindelijk opgegaan in Kentalis Talent), de grondlegger van de internationaal erkende methode Van Dijk (over communicatie met doofblinden) en degene die als een van de eersten de psychische problemen van veel slechthorenden en doven onderkende. Daarnaast was hij  degene die ervoor zorgde dat het Instituut voor Doven ook gebarentaal (naast de ‘orale’ methode) en dove medewerkers ging omarmen. Hij was de eerste in onze sector die hoogleraar werd, de leermeester van onze hoogleraar Marleen Janssen, collega en vriend van veel van onze collega’s, van veel ouders, en van veel leerlingen en cliënten.