Assistent begeleider Esther van Loon-Broeren werkt bij een woongroep in Sint-Michielsgestel. De mensen die hier wonen, kunnen zich niet uiten met woorden of gebaren en daarom is het aan Esther en haar collega’s om héél goed te kijken naar hun stemming, lichaamstaal, gedrag en signalen. “Als ik daar goed op inspeel, zitten zij eerder goed in hun vel.
Lysanne, moeder van Thimon (5), vond de stap van het speciaal onderwijs naar de gewone school net een achtbaan.
De Johannes Postschool in Sneek is een 'inclusieve leeromgeving' waar leerlingen met en zonder extra ondersteuningsbehoeften samen naar school gaan. Schooldirecteur Djoke de Schiffart en ambulant begeleider Gerdien Kamphuis vertellen wat deze samenwerking leerlingen, ouders en professionals brengt.
Soms loopt een cliënt of leerling met een taalontwikkelingsstoornis of gehoorverlies helemaal vast. Behandeling met verblijf kan dan uitkomst bieden. Marike Akkerhuis, behandelcoördinator Ambulante Zorg Zoetermeer, adviseerde de ouders van haar cliënt – een dertienjarige cluster 2-leerling met een taalontwikkelingsstoornis – om voor behandeling met verblijf te kiezen.
Als je naar Mila kijkt (3), zie je een prachtig en vrolijk meisje. En een meisje dat anders praat, loopt en doet dan leeftijdsgenoten. Hoe dat komt is onzeker, ondanks diverse onderzoeken. Er is nog geen diagnose, maar Mila heeft al wel extra ondersteuning nodig, bijvoorbeeld om te werken aan haar taalachterstand. Die ondersteuning vonden haar ouders bij Kentalis.
Ambitie voor toekomstige invulling van hoofdgebouw en terrein
Voor de behandeling bij Kentalis begint, sluiten we samen een overeenkomst. In deze overeenkomst staan jouw en onze rechten en plichten.
Hier vind je onze jaarverslagen, inkoopvoorwaarden en informatie over onze ANBI-status.
Meike (28) wil dat meer mensen weten wat een taalontwikkelingsstoornis (TOS) is. “Want juist die onbekendheid is voor veel kinderen en jongeren zo moeilijk”, legt ze uit. “Ik heb ook lang gedacht dat ik de enige was.”
“Ik ben Ruben. Ik ben 22 jaar oud. Toen ik drie was, viel het mijn ouders op dat mijn verbale communicatie achterbleef. Ze gingen met mij naar de huisarts, die me doorverwees naar het Academisch Ziekenhuis Leiden (het huidige LUMC). Er volgden diverse onderzoeken en de uitslagen wezen op een taalontwikkelingsstoornis (TOS). Ik had een spraak- en taalachterstand van ruim één jaar.
